Aranka, 12 november 2010
Australië , Palm Island, Queensland °

Aboriginals, zeilen en reizen!

Lieve lezers,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een reisverslag heb geplaatst, dus er is weer een heleboel te vertellen. Op Palm Island hebben we kennis gemaakt met de Aboriginal cultuur en informatie verzameld voor ons onderzoek. Daarna zijn we gaan reizen om ook iets te kunnen zien van de toeristische plekjes in Australië.


Palm Island
In mijn vorige verslag heb ik jullie verteld van het bootongeluk dat wij hebben gehad bij Palm Island, maar ik heb nog bijna niet kunnen schrijven over de rest van onze belevenissen op het eiland.
Op de school hebben we veel om ons heen gekeken in de klassen en ook hebben we interviews gedaan met de leerkrachten/directeur. Het onderwijs op het eiland is wel heel anders dan op reguliere scholen. Zoals ik al had verteld is het iedere keer maar afwachten hoeveel kinderen er naar school komen. En aan het einde van het jaar wordt er in iedere klas een fiets weggegeven aan het kind dat het meest op school is geweest dat jaar. Eén gezin stuurt al hun kinderen, 10 stuks, iedere dag naar school, daardoor belanden bijna alle fietsen bij die familie en kan de vader bijna een fietsenwinkel beginnen.
Bij de kinderen hadden wij steeds veel bekijks, ze vonden twee Nederlandse meiden erg bijzonder. Er werd vaak gevraagd: ‘Hé miss, that’s your sister hé?’ En na ons bootongeluk wilden alle kinderen weten wat er gebeurt was en hoe het ging met mijn voet.
Op één van de schooldagen was er een rugby toernooi waarbij er verschillende teams van andere scholen van het vaste land kwamen. Als opening deden een paar kinderen een Aboriginal dans, ze waren helemaal beschilderd met witte handen. Dat was erg leuk om te zien.

Verder hebben we ook veel van het eiland kunnen bekijken. Zo zijn we na school een paar keer naar de jetty gegaan om de zee in te springen en hebben we een heleboel schelpen gezocht op het strand. Ook hebben we gekeken bij de netball wedstrijden, het is erg leuk om op die manier mensen/de manier van leven op het eiland te leren kennen.
Tijdens ons tweede weekend hadden een aantal leerkrachten een ‘progressive dinner’ georganiseerd. De bedoeling is dan om iedere gang van een diner in een ander huis te eten, maar wij hebben het uiteindelijk allemaal in één huis gedaan. Iedereen had iets gekookt en bij de koffie/thee kon onze Nederlandse boterkoek natuurlijk niet ontbreken.
Na 2 weken op Palm Island te hebben verbleven zijn we op donderdag met een klein vliegtuigje terug naar Townsville gevlogen. Ook dat was weer een nieuwe ervaring en het was erg mooi om de verschillende eilanden vanuit de lucht te bekijken, we konden zelfs zien waar wij op de zee hadden gedobberd met de omgeslagen boot.


Townsville
Toen we uit het vliegtuigje kwamen zijn we met Emma meegegaan naar haar huis in Townsville. Emma moest zelf naar een bruiloft in Brisbane, maar wij mochten voor 3 nachten in haar huis verblijven. We zijn eerst nog met zijn 3e uit eten geweest bij de Mexicaan en daarna ging Emma naar het vliegveld. In Townsville hebben Svenja en ik lekker rustig aan gedaan, omdat we toch best moe waren van onze Palm Island avonturen.
Vrijdag hebben we de bus gepakt naar het centrum om de winkeltjes te bekijken en wat boodschappen te doen. Daar hebben we ook heerlijk geluncht met pancakes en wafels. En ’s avonds hebben we lekker gekookt en op de bank gehangen met een wijntje.
Zaterdag zijn we voor de verandering nog maar eens naar een winkelcentrum gegaan. Daar hebben we ons lekker laten verwennen bij een nagelsalon.
Zondag was er nog een klein marktje waar we wilden kijken voor Aboriginal schilderijtjes en wat souvenirtjes. En ’s middags hebben we de ferry genomen naar Magnetic Island. Het was best even spannend om op de ferry te gaan na het ongeluk met de boot en ik heb dan ook niet echt genoten van de reis, maar alles ging gelukkig goed.


Magnetic Island
Op Magnetic Island hadden we een hostel geboekt voor 3 nachten. Het was een groot hostel met een bar, een lagune en een prachtig uitzicht over de zee. Verder was het vooral een hostel waar veel gefeest werd en iedere avond werd er wel iets van een spel georganiseerd bij de bar. We hebben veel gezellige mensen ontmoet en tijdens het reizen komen we die regelmatig weer tegen.
Voordat we naar Magnetic Island gingen hadden we gelezen dat je daar een moke kon huren, dat is een kleine auto waarmee je het eiland kon verkennen. Uiteindelijk bleken er niet veel plekken te zijn waar je heen kon rijden ivm de zandwegen, dus dat hebben we maar niet gedaan.
Het weer op Magnetic Island was heel warm en we hebben dan ook lekker veel in het water gelegen. Maar omdat we niet alleen maar wilden luieren hebben we ook nog een berg beklommen. Dat was een hele klus in de hitte, maar toen we eenmaal boven waren was het uitzicht prachtig en waren we best een beetje trots op onszelf!
Na 3 nachten Magnetic Island gingen we weer terug met de ferry naar Townville, waar we onze Greyhound bus hadden geboekt om naar Airlie Beach te gaan.


Airlie Beach
Na een busreis van ongeveer 4 uur kwamen we aan in Airlie Beach. Dit is een toeristische plaats waar vandaan veel mensen een trip maken langs de Whitsunday eilanden. Wij hadden vooraf nog geen boottrip geboekt en wisten nog niet precies of we een één of meerdaagse trip wilden maken, dus daar zouden we nog voor gaan kijken.
De eerste 3 nachten hebben we in een hostel geslapen op het vaste land. Het was een gloednieuw nomads hostel en dat zag er allemaal erg mooi uit. Airlie Beach is een leuk plaatsje, dus samen met wat andere mensen zijn we gezellig 2 avonden wezen stappen. Het typische backpackers avondje: eerst met een groep een pak goon (4 liter wijn)drinken en daarna gezellig een tentje zoeken om tot de late uurtjes te dansen! Ook best een ervaring om steeds pas te gaan slapen als de zon alweer op is..
Op vrijdag zijn we bij verschillende reisbureaus/organisaties rond gaan vragen welke boottochten leuk waren om de Whitsundays te gaan bekijken en uiteindelijk hadden we een leuke deal gevonden voor een zeiltocht van 3 dagen/2 nachten.
http://whitsundayssailingadventures.com.au/vessel.php?name=Derwent+Hunter

Zaterdag ochtend voeren we rond 8.30 de haven uit op een mooie tweemast zeilboot. Ook dit was best weer spannend, maar de crew heeft ons tijdens de reis gelukkig een beetje af kunnen helpen van de angst om op een boot te stappen.
Normaal konden er 16 mensen mee op deze tocht, maar wij hadden het geluk dat er slecht 7 mensen hadden geboekt. Svenja en ik hadden samen een slaapcabine met daarin een eenpersoonsbed en een tweepersoonsbed. Na het ontvangst door de crew (Richard, Jason en Katty) van de boot kon onze tocht beginnen. Er werd gelijk gevraagd om te helpen met het hijsen van de zeilen om naar Blue Pearl Bay te gaan. De kapitein van onze boot wist precies welke plekjes hij moest opzoeken om niet te veel tussen de andere boten te zijn.
Zaterdag zijn we na de lunch met een klein bootje naar een strand gebracht om voor het eerst te gaan snorkelen. Vanuit het bootje gooide Jason vissenvoer in het water, waardoor de vissen omhoog kwamen en een arend probeerden zijn maaltijd uit het water te vissen. En tijdens het snorkelen zagen we allemaal mooie/kleurrijke vissen en koraal. Jason wist veel te vertellen over de verschillende soorten en hij liet ons weten waar we de bijzondere vissen konden vinden. Na het snorkelen gingen we met het kleine bootje terug naar de zeilboot en toen zag ik precies voor ons een dolfijn uit het water springen. Helaas kwam hij maar één keer omhoog en was hij daarna nergens meer te beginnen. Toen was het tijd om naar Cyd Harbor te varen waar we de nacht gingen doorbrengen. Tijdens het varen hebben we kunnen kijken naar de zonsondergang en toen we geankerd waren vertelde de kapitein van alles over de sterren, planeten en sterrenbeelden die we in de lucht konden zien. ’s Avonds zijn we na een heerlijk diner om 9 uur ons bed in gegaan, want we waren alweer erg moe. Het slapen op een boot viel mij alles mee, het voelt een beetje alsof je als kind in slaap wordt gewiegd. Svenja en ik zijn ’s nacht nog wel een keer naar het dek gegaan om een beetje af te koelen, want in de slaapcabine was het best warm.
Zondag werden we vroeg wakker van alle geluiden op en om de boot. En rond half 7 zijn we weer gaan varen, dit keer naar Tongue Bay om een bezoekje te brengen aan Whithavens Beach. Om dit strand te bereiken moesten we een stukje door het regenwoud lopen en hier wist onze gids een hoop te vertellen over de planten, dieren en historie van het eiland. Eenmaal op het strand bleek dat het erg druk was, omdat er net een grote party boot was aangemeerd. Er lagen dus overal mensen hun kater uit te slapen. Maar Jason had daar gelukkig ook een oplossing voor, hij wist namelijk een strandje dat 5 minuten verder lag waar niemand anders was. Hier hebben we lekker gezwommen in de blauwe zee. En we hadden zelfs een eigen spa, want iedereen stond gek te kijken toen onze gids zich ging scrubben met het fijne zand. Maar uiteindelijk zaten we allemaal op een rijtje langs het water en hebben we nu een huidje zo zacht als een baby. Verder hebben we een stukje over het strand gelopen en heerlijk in de zon op het strand gelegen, lekker ‘gechillaxed’ zoals Jason dat noemde.
Na de lunch werden de zeilen weer gehesen om ongeveer 2 uur lang rond te dobberen op de zee. Ik heb heerlijk liggen slapen op het dek met het muziekje van mijn ipod op de achtergrond, wat een leven! Aan het eind van de middag zijn we gaan snorkelen in Luncheon Bay, waar de vissen en het koraal nog kleurrijker waren dan de dag daarvoor. Na het snorkelen was het weer tijd om een plaatsje te vinden voor de nacht en ook dit keer zijn we, na een lekker diner en het vertellen van wat moppen, op tijd naar bed gegaan.
Maandagochtend vertrokken we wat later voor ons laatste dagje op de boot. Het weer was inmiddels behoorlijk omgeslagen naar een hoop wind en regen, maar ook dat is best leuk om mee te maken. ’s Ochtends zijn we dan ook in de regen gaan snorkelen en het water was heerlijk warm, maar als je eruit kwam viel de tempratuur toch vies tegen. Op een gegeven moment was ik lekker aan het zwemmen toen ik allemaal visjes weg zag schieten en toen ik voor me keek zag ik waarom.. Er zwom een rog van meer dan 1,5 meter doorsnee voor mijn neus en ik moet zeggen dat ik me toen toch ineens best klein voelde. Terug op de boot hebben we ook nog paar schildpadden kunnen bekijken die vlakbij aan de oppervlakte kwamen om adem te halen. Na onze lunch werden voor de laatste keer de zeilen gehesen om terug te keren naar de haven. We hebben nog even lekker een schoonheidsslaapje gehouden in onze cabine en daarna genoten van het laatste uitzicht vanaf de boot. Wat een heerlijke ervaring om 3 dagen te verblijven op een boot en zeker met alle informatie die onze crew kon geven over de omgeving.

Na onze boottocht hadden we nog één nachtje geboekt in het hostel in Airlie Beach, zodat we lekker konden genieten van een normale/lange douche en onze kleren konden wassen. Maandag en dinsdag avond hebben we gezellig gegeten met twee Nederlandse meiden die we hier ontmoet hebben. En na een dagje niks doen dinsdag stapten we ’s avonds in de bus voor onze reis naar de volgende stop, Agnes Water/1770. Een reis van 10 uur, maar gelukkig hebben we lekker kunnen slapen!

Dit was weer een flink verhaal, maar ik hoop dat jullie het leuk vonden om het allemaal te lezen. We hebben nog 3 weken de tijd hier in Australië en dan is het alweer tijd om naar huis te gaan. Het zal jammer zijn als dit avontuur afgelopen is, maar ik kijk er ook wel naar uit om iedereen weer te zien en weer thuis te zijn.
Natuurlijk zijn er ook weer foto's te bekijken op:
http://picasaweb.google.com/arankavdberg/ArankaInAustralie#



Liefs en een dikke kus,
Aranka

Weetjes:
- Hostels zijn heel gezellig, omdat je zo een hoop andere mensen ontmoet.
- Op de zeilboot mochten we niet langer dan 1-2 minuten douchen.
- Wij hebben tijdens onze zeiltocht alle weertypes meegemaakt: zon, bewolkt en regen.
- Mick zit nu in Senegal en we komen rond dezelfde tijd terug in Nederland.

Aranka in Australië bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl